ლაკბე

ფრანც მესმერს – ავსტრიელ ექიმსა და თანაც ვოლფგანგ ამადეუს მოცარტის მეგობარს, ცხოველური მაგნიტიზმის შესახებ თეორია ჰქონდა ჩამოყალიბებული – ადამიანს აქვს მაგნიტური ფლუიდები (ფლუიდი ლათინურად “დენადს” ნიშნავს). ეს არის რაღაც “ფსიქიკური დენი”, რომელსაც გამოასხივებს ადამიანის სხეული და გადასცემს სხვასაც.   

მესმერს სპეციალური კასრი ჰქონდა, საიდანაც გამოდიოდა რკინის მილები.   

ამ კასრის გარშემო ავადმყოფები ისხდნენ და თავად მესმერს ელოდნენ და ელოდნენ ხოლმე.   

ბოლოს, როგორც იქნებოდა, გამოვიდოდა საგანგებო ტანსაცმელში გამოწყობილი ექიმი თავისი მეგობრის მუსიკის თანხლებით და ხელში რკინის ჯოხით, რომელსაც ჯერ მოცარტის ჯადოსნურ ჰანგებს ააყოლებდა და, რომ იგრძნობდა, ფლუიდები მომემატაო, იმ თავის რკინის ჯოხს კასრს დაადებდა.   

ავადმყოფები კი ხელს შეახებდნენ კასრიდან გამოსულ მილებს და, თქვენ წარმოიდგინეთ, ისე იკურნებოდნენ, რომ ფრანც მესმერი თავისი კასრით, რკინის ჯოხითა და, რაც მთავარია, მოცარტის მუსიკით მთელ ევროპაში მოგზაურობდა და თავის მეგობარზე არანაკლებ პოპულარულიც გახდა.